Make your own free website on Tripod.com
 
Tijn's site
                                     
   
Home | Wat over mijzelf | Koewle links naar andere site's | Voor bezoekers | Contact | Foto's | Huisdieren | Koewle plaatjes | Mijn columns | Dammen | Limburgs Kampioenschap 2004 | Gastenboek
   
                                     
   
 
Mijn columns
 
   
 

Hier vind je steeds aan actuele column die ik zelf geschreven heb. Reacties daarop kunnen worden gestuurd via een van de onderstaande twee mogelijkheden.

Voeg me toe op MSN: djtijntje@hotmail.com

E-mail

Vrijetijdsmoordenaars

 

Het is wat, vandaag de dag, anno 2004. Wij blanke, zwarte, gele en andere kleursoortige ‘Nederlanders’ leven in een multiculturele samenleving.

Laten degenen díe nog leven er maar blij mee zijn.

Geef je mening over een willekeurige boer in België die zijn koeien 5 gram voer teveel geeft, en de volgende dag maakt hij je koelbloedig af als je na het douchen een raam op een kier zet voor wat frisse lucht. Een spervuur van kogels komt je tegemoet.

Wellicht is het maar goed ook als je afgemaakt wordt.

Je hebt voor een moment de volle aandacht, en bent daarna uit je lijden verlost.

Iemand na een opmerking als ‘achterlijk’, ‘kinderverkrachter’ of ‘geitenneuker’ met een mes transformeren tot prikbord kan iedereen.

Theo gaf zijn mening over die ‘achterlijke islam’ en ligt even later doorzeefd op de stoep, aangestaard door verbijsterde voorbijgangers en op sensatie beluste cameralenzen.

‘De Telegraaf’ plaatst een foto van een dode Theo van Gogh op de voorpagina, hoe diep ben je dan gezonken?

Die lui daar verdienen geen grote oplage, maar de gaskamer, electrische stoel of wat dan ook. Eender wat, zolang ze maar snel zelf aan hun eind komen.

Óf? Zal ík maar slager worden? Dan heb ik tenminste een goede voorraad messen die ik in die dikke nekken plaatsen kan. Najah, misschien moet ik het ook wel opvallend doen, tussen elk rib ’n mes ofzo…

Nee, zo gek ben ik werkelijk niet, ik laat alles wel over aan die vrijetijdsmoordenaars hier, die in zichzelf allemaal de redder van onze multiculturele samenleving zien!

 

Hieronder volgen alle columns die ik gedurende het Brunssumdamtoernooi schreef voor www.brunssumdamtoernooi.nl.
Ze staan hier ongecensureerd!! .
 

“Bzzzzzzzzz”

 

Het Brunssumdamtoernooi is dan eindelijk begonnen! Wat een korte opening. Sommigen waren gewend een hele preek van minstens een half uur te moeten uitzitten, Bram Verhoef bracht er echter verandering in. Om vijf over één zaten alle spelers achter de borden.

Enkele laatkomers schoven nog aan en het startsein werd gegeven aan het bord van juniorenwereldkampioen Boudewijn Derkx en Martijn van der Klis.

 

Bram meldde verder dat er, net zoals vorig jaar, weer een symbolische boete van vijf euro staat op het afgaan van een mobiele telefoon. “Voor de organisatie is het echter tien euro”, voegde Bram er nog plagend aan toe. De trilfunctie is wél toegestaan.

 

Ik speel vandaag tegen Bé Eggens, en met de wetenschap dat zijn telefoon vorig jaar als tweede afging, waarschuw ik hem maar even.

 

Dan na ongeveer tweeëneenhalf uur spelen horen enkele mensen in mijn omgeving: “Bzzzzzzzzz” Iedereen kijkt rond zich. Dit is een mobiele telefoon! “Bzzzzzzzzz” klinkt het wederom, tsja, dit ís een trilfunctie, maar dan toch een met een enigszins verkouden accu. Hij is in de halve speelzaal te horen. In eerste instantie weet niemand waar het geluid vandaan komt. Steeds meer vingers wijzen naar mijn pa Dieter, dus bij deze. Dieter heeft de eerste prijs gewonnen. Een telefoon hoorbaar laten afgaan, zonder dat de organisatie het meekrijgt. (Nu hopen dat Bram mijn columnpjes leest..)

 

Iets spectaculairders gebeurde echter voordat het toernooi officieel geopend was. Het betreft onze eigen Kosmosman Tjalling. Volgens één van de begeleiders van de campingbende heeft Tjalling tot diep in de nacht een woordenwisseling gehad met Katrinus P. De campingbegeleider bleek echter de enige met zo’n scherp gehoor. Volgens de meeste campinggasten waren er twee andere deelnemers schuldig.

Enfin, het gevolg: Tjalling G. Katrinus P. en Bart de V. trekken zich terug. De twee misdadigers blijven.

 

----------

 

Vierpunters

 

*Zweet* net terug van het voetbalveld, ben ik er met Stijn vrolijk aan ’t ballen worden we uitgedaagd door twee Afrikaantjes, flink gedold.

Flesje Hoegaarden erbij, en nu effe een column in elkaar flansen.

 

Laat ik nu alleen niet weten waarover.. Er gebeurde vandaag werkelijk niks waarvan melding gemaakt dient te worden. Dús laten we, lieve lezertjes en lezerinnetjes, alle verrassende mensen met 4 uit 2 er eens bijnemen…

 

Piet Moerenhout is de revelatie van het toernooi. Eerst verslaat hij vanuit een onmogelijke positie (hij had één dam en één schijf, zijn tegenstander één dam en twee schijven, heb ik me laten vertellen) Randy Cardozo, en vandaag werd, alweer in een eindspel, maar nu wel voordelig, Jacob Ganzenvoort uit evenwicht gebracht.

Piet stal trouwens de show vanmiddag. Komt tien minuten te laat en gaat dan alvorens de klok in te drukken alle achtuurjournaals in de TV-Gids aanstrepen. Piet, hoeveel videorecorders heb jij?

 

Dieter van Gortel, u kent hem wel, die norse man met die grote snor en die nog een boete van 5 euro heeft openstaan bij de organisatie, heeft ook al twee winstpartijen achter zijn naam. De jeugdspelers Jeroen Stolwijk en Matthijs van den Akker speelden slachtoffer.

 

Marius Coolen is de tweede speler van de Vaste Zet met een 100% score. Ook bij Marius waren twee jeugdspelers het slachtoffer. Met strak positiespel werd de vloer aangeveegd met Sjuul Verheij en Sjoerd ten Brinke, die vandaag trouwens de dagprijs won!

Wellicht wil het lot dat beide Vaste Zetters elkaar in de volgende ronde treffen.

 

Edwin Torn wist vandaag Iepie Poepjes aan zijn zegekar te binden. Strak spel bezorgde Edwin een net klassiekje. Gisteren was al Vincent van Loon slachtoffer.

Wel fun was.. Ik sprak Edwin enkele dagen voor het toernooi en oen meldde hij mij over MSN een nette start te willen maken, zoals in Den Haag, daar trof hij Guntis Valneris, wellicht is nu Jean-Marc een optie?

 

----------

 

Zomerkleding

 

Brunssum, ronde 3. Het is weer eens warm vandaag. Half twaalf, Dieter, Stijn en ik crossen in ons BMW’tje naar Brunssum, en komen vlak voor de opening aan.

Piet Moerenhout wint de dagprijs, hij neemt het vandaag op tegen Marius Coolen, en moet het onderspit delven. Hierdoor zijn er nog twee koplopers, waaronder 1 Limburger. Supermarius Coolen en Boudewijn Derkx voeren de ranglijst aan.

 

Iedereen is vandaag weer zomers uitgedost, ieder op zijn eigen manier. De jeugd vooral in driekwartsbroeken. De oudere mensen worden vooral gekenmerkt door slippers en sandalen.

Ikzelf speel een lange partij tegen Anton Schotanus, in een grijs verleden nog voorzitter van de KNDB. Niet onverdienstelijk, rond half 5 zijn we nog bezig, net als 1 andere partij. Ik doe mijn uiterste best een vrij lange remisevariant uit te rekenen, als ik ineens: “Slof-slof-slof-slof” hoor, mijn vermoeden wordt bevestigd als ik achterom kijk. Jan Terpstra komt een kijkje nemen bij mijn bord, ik lach hem vriendelijk toe. En probeer mijn variant weer te vinden, als enkele seconden later… “Slof-slof-slof-slof” Hmm, Jan staat nog achter me, maar ow, Valère Hermans in aantocht.

Gelukkig blijf ik bij de les en haal het punt nog vrij gemakkelijk.

 

Gelukkig koelt het vanaf dinsdag en woensdag wat af, hopelijk laten de meeste mensen hun zomerschoeisel dan thuis.

 

Dan nog een prijsvraagje. Ik zal uit de goede inzenders, of degene die er het dichtst bij zit,(dat kan naar: djtijntje@hotmail.com) een winnaar loten die een damboekje krijgt en een lekker koud biertje.

 

Mijn logé Stijn zit momenteel A2 Racer te spelen, wat was de maximale snelheid die hij wist te behalen met de meest snelle auto, in kilometer per uur?

 

----------

 

Partijen om van te kotsen

 

Columnisten hebben het zwaar te verduren met dit warme weer. De spelers doen hun uiterste best om té ingewikkelde standen te voorkomen.

Tsja, waar ga je dan over schrijven..

 

Laat ik het gaan hebben over de voorbereiding op een wedstrijd, bij de meeste deelnemers: De avond ervoor.

 

Ik heb dit jaar zoals al eerder gezegd, één logé. Stijn Tuytel. Best gezellig zo. Elke avond één (of meer) biertjes en wat gezellig gewauwel. Tussendoor doen we dan wat spelletjes met het bier.

 

Dopje dopje, het makkelijkste spel is nog redelijk veilig. Je pakt een dopje en probeert bij de tegenstander de dop eraf te gooien. That’s it!  Meestal hoef je dan niet veel te drinken, wel logisch, hoe meer je drinkt hoe slechter je gooit.

 

Gisteren deden we het ‘Bierspel’ gekocht tijdens de vorige editie van het Brunssumdamtoernooi. Het spelen verliep zeer gemoedelijk, en de nodige liters bier vloeiden, voor Stijn rolden de dobbelstenen niet al te gunstig, hij dronk dus aardig wat liters meer dan ik. Maargoed, tegen drie uur is het wel genoeg en begeven we ons richting bed. Stijn voelt zijn maag binnenstebuiten keren en vraagt om een bakje ‘voor het geval dat’.

Ik begin te zoeken en plaats een minuutje later een bak naast Stijns bed, nog geen halve minuut is deze bak goed gevuld met een enigszins groen brouwsel (een mengelmoes van friet en bier).

 

We vallen beide in slaap, totdat om 8 uur de wekker gaat. Dan blijkt dat Stijn niet alleen die avond heeft overgegeven. De vloer, het bed en zelfs de muur zijn slachtoffer geworden van Stijns drankzucht.

 

Uiteindelijk is alles opgeruimd en arriveren we rond half twaalf in het speellokaal. Stijn speelde zowaar nog remise!

 

Dan nog even de prijsvraag uit mijn vorige column. Gokken kan nog tot morgen 18.00, mogen in mijn column maak ik de winnaar bekend.

 

----------

 

And the winner is..

 

Zo, de temperatuur is gelukkig weer wat gedaald. Stijn en ik waren zelfs zeiknat na onze racefietstocht naar huis. Brunssum – Sittard is ruim 15 kilometer, afgelegd binnen 25 minuten. Met de nodige hobbels en heuvels.

 

Enfin, veel is er niet gebeurd vandaag. Effe een paar dingen vermelden:

  • Erik van de Weerdhof speelde gisteren na zijn partij tegen Ad van Tilborg heethoofd.
  • Dieter van Gortel wou een boterhammenzakje in de prullenbak gooien van circa 1 meter afstand, maar miste!

 

Maar vooral:

  • Bram Verhoef droeg geen oerlelijk shirt van Roda JC meer!

 

Ik ben net terug van de Amstel-Cup wedstrijd GSV ’28 – Fortuna Sittard (0-3), maar heb nog geen inspiratie over wat te vermelden in mijn dagelijkse column. Dus laat ik maar meteen overgaan tot de prijsvraag van 2 dagen geleden.

 

Ik kreeg 10 inzendingen, zoiets als ik al wel had verwacht.

 

Bert Verton 50 km/h (-273)

Bram Verhoef 189 km/h (-134)

Willem Verhoef Sr. 209 km/h (-114)

Jac Hannen  248 km/h (-75)

Dré Verheggen 265 km/h (-58)

Erik van de Weerdhof 315 km/h (-8)

Jochem Zweerink 320 km/h (-3)

Boudewijn Derkx 360 km/h (+37)

Theo Meurs 361 km/h (+38)

Fam. van der Klis 375 km/h (+52)

 

Zoals hieruit opgemaakt kan worden.. De snelheid die Stijn haalde was 323 km/h!

 

01. Jochem Zweerink

02. Erik van de Weerdhof

03. Boudewijn Derkx

04. Theo Meurs

05. Familie van der Klis

06. Dré Verheggen

07. Jac Hannen

08. Willem Verhoef Sr.

09. Bram Verhoef

10. Bert Verton

 

De winnaar is… JOCHEM ZWEERINK!

 

Hij ontvangt morgen van mij een damboekje en een consumptiemuntje, want volgens mij drinkt Jochem geen bier (Such a shame!)

 

----------

 

Alternatief

 

Tsja, weer een saaie dag vandaag, tot vier uur tenminste. Ik ben daarna maar naar huis gefietst.

Zelf een matte partij tegen Piet Rozenboom met als logisch gevolg remise.

Maarja, waar ga je dan over schrijven. Ik heb werkelijk geen idee. Dus, bij deze wat anagrammen van deelnemers

 

Friso Fennema = maffen senior

Dik de Voogd = voddig doek

Edwin Torn = windtoren

Florian Hoeve = fooi halveren

Henk Stoop = hopen kots

Daniël Merkus = sneu kamerlid

Bert Verton = bontvreter

Aat Verhaar = ervaar haat

Anko Baksoellah = blanke koolhaas

Martijn van der Klis = verslikt mandarijn

Gijs Schoenmakers = rangschik smoesje

Theo Meurs = houtsmeer

Jan Terpstra = jat partners

Soender Kalpoe = personeel kado

Sjoerd ten Brinke = roken bestrijden

Rianka Rentmeester = namakers treiteren

Pieter Steijlen = litertje piesen

Dieter van Gortel = vergroeid talent

 

En dan als bladvulling nog… een prijsvraag!

 

De vraag:

Stijn en ik hebben de afgelopen dagen aardig wat bier gedronken. Morgen brengen we het afval (flesje(s), krat(ten)) terug naar de Edah, hoeveel statiegeld krijgen we?

 

De winnaar(es) (of degene die er het dichtst bij zit) ontvangt weer een damboekje en een vette consumptiebon! Inzenden kan tot vrijdag a.s. 18.00. De winnaar krijgt dan zaterdag zijn prijs.

 

----------

 

“Tie-die-tiee-dieeeee”

 

Ronde numero zeven, en voor het eerst gaat er een mobiele telefoon af.

Een gewaarschuwd mens telt voor twee, is niet zomaar een spreekwoord, men zou er wat van op moeten steken.

 

Natuurlijk zal het niemand meer verbazen als ik zeg dat degene wiens telefoon afging Dieter van Gortel was.

Het organisatiecomité kon per direct vijf euro innen. Want het melodietje van ‘Baantjer’ was duidelijk hoorbaar. En zó was de afspraak. Dieter mag wel de partij nog doorspelen, en won. (Wordt er geen protest aangetekend? J)

 

Leuk (of niet, het is maar hoe je het ziet) is dat de plaatselijke pers net 5 minuten geleden was gearriveerd. Daarna werd Dieter dus ook nog enkele minuten geïnterviewd. Het zijn ook altijd dezelfden die aandacht willen!

 

Dan nog het zeer hoge remisepercentage vandaag in de top.

Daardoor mag Brion Koullen zichzelf wel winnaar van de dag noemen, hij sluipt zo naar een gedeelde eerste plaats.

 

Als afsluiting, het weer. Ik heb het gevoel dat het nu een stuk acceptabeler is dan de afgelopen dagen. Eergisteren moesten Stijn en ik zelfs door een vette plensbui naar huis fietsen. Maar in de zaal is het nu wel veel beter uit te houden. Ik merkte het zelf tijdens mijn partij tegen Nico Lugthart, ik moest een vrij ingewikkelde stand naar remise berekenen, hetgeen makkelijker lukte als enkele dagen terug in de hitte de remise vinden in mijn partij tegen Anton Schotanus, overigens lukte het allebei de keren wel.

 

Denkt u ook nog aan de prijsvraag, zoals blijkt uit de uitslag van de vorige prijsvraag, is het aantal inzenders niet heel hoog, u maakt dus altijd wel een redelijke kans. Stijn en ik hebben vanavond alles ingeleverd in de flessenautomaat in de Edah, en we weten wel waar we ongeveer gaan uitkomen, als we tot en met vrijdag 18.00 doorgaan.

 

----------

 

Vrijdag de …

 

Zo, effe mijn dagelijkse column doen. Mijn schoenen zitten nog onder de modder. Dacht ik net met Stijn een toeristische route te fietsen door het weiland, maar dan moet je natuurlijk nog van het weiland af.. We kozen een redelijk uitziend landweggetje, dat echter al snel veranderde in een blubberig, en met stenen bezaaid modderpad.

 

Maargoed, dan nu hetgeen voor de lezers het leukst is. De winnaar van de tweede prijsvraag. Omdat niet iedereen hoeft te weten hoeveel Stijn en ik drinken, zal ik deze keer alleen de winnaar vermelden..

 

And the winner is…

 

                                                CINDY KOLE!

 

Leuk, al die inzendingen. Maar de inzending van Cindy kwam via mijn mailbox. Cindy is één van de meisjes van Piet, maarre… welke precies? Ach ja, ik zie morgen wel wie ik heb boekje en de consumptiebon mag schenken.

 

Het was vandaag trouwens vrijdag de dertiende.. Ik speelde tegen Patrick Stork, waar ik gisteren eindelijk mijn +2 score haalde, ging ik vandaag nogal hardhandig de boot in. Mijn fikse tempi-achterstand was niet zo gemakkelijk goed te maken.

 

Waren er echte reuzenpechvogels vandaag? Volgens mij niet, of ik heb iets over het hoofd gezien.

 

Zo, dit was het weer, Stijn en ik gaan strax nog even het Sittardse nachtleven een bezoek brengen, en dan hoop ik morgen aardig wat mensen te zien op de sluitingsdag.

 

----------

 

Jean-Marc zegeviert!

 

Brunssum 2004 is weer voorbij. Het was een hartstikke leuk, maar vooral gezellig, toernooi. Dat de winnaar Jean-Marc Ndjofang is, zal weinig mensen verbazen.

Maar, ook dit jaar weer een Limburger op de tweede plaats! Brion Koullen speelde een oerdegelijk toernooi en kwam, na twee salonremises in de laatste twee rondes mooi op het podium.

Daouda Diakité completeert het internationale podium. De Malinees maakte een goede indruk, en begint maandag al aan het toernooi in Goes.

 

Jeugdwereldkampioen Boudewijn Derkx draaide ook lang mee op de bovenste drie plaatsen, maar moet met vijf SB-punten minder dan Diakité genoegen nemen met plaats vier.

Ook Michiel Kloosterziel, die vijfde werd zorgt ervoor dat de gemiddelde leeftijd in de top omlaag gaat,

 

Natuurlijk kan ik wel iedereen gaan opsommen met plaats, weerstandspunten enzovoort, maar ik hou het erop nog wat verrassende klasseringen te vermelden!

Patrick Stork speelde een degelijk toernooi, en kon door middel van drie punten in de laatste twee ronden een veertiende plaats voor zich opeisen. Hetzelfde geldt voor Gert-Jan Hoeve, hij kreeg te maken met veel zware tegenstanders als Ndjofang, Derkx en Schotanus, maar wist netjes stand te houden en werd vijftiende.

Liefst zes junioren wisten een plek in de top twintig te behalen.

 

Dan de Limburgers, want daar gaat het voor de meeste lezers van dit stukje toch om!

Brion Koullen werd dus sterk tweede, en tweeëntwintigste werd Peter Schellekens ook een speler van Raes Maastricht. Hij startte slapjes maar ging gaandeweg steeds beter spelen, en wist in de laatste ronde tegen Matthijs van den Akker een leuk eindspel in elkaar te flansen.

 

Hoogste tienpunter en tevens derde Limburger werd Rudi Claes, op de voet gevolgd door Martijn van Gortel (1 weerstandspunt minder).

 

De volgende colonne Limburgers hebben ‘slechts’ hun gemiddelde gehaald. Dieter van Gortel, Marius Coolen (speelden een tijdje bovenin mee), Andy Damen, Juul Meesters, Gijs Schoenmakers, die trouwens pas laat op stoom kwam en Randy Cardozo

 

Met –1 vinden we als elfde Limburger Jan Heijnen, die zijn doel (negen uit negen) net niet kon waarmaken. Wel teleurstellend, en ook met een –1 score:  Valère Hermans en Bert Verton.

 

Piet Moerenhout, die een tijd bovenin meedraaide, na een score van 4 uit 2, eindigde met slechts zeven schamele puntjes.

 

Berth Nieling met zes, Johan Willems met vijf, en Willem Verhoef met vier sluiten de rij van liefst zeventien Limburgers. Een redelijk goede afvaardiging, en dat nog wel zonder cracks als Willy Okrogelnik en Harry Velraeds.

 

Natuurlijk is er veel meer gebeurd dan alleen wat saaie dampotten.

Zo liep Theo Meurs gedurende het toernooi met zijn haar in alle kleuren van de regenboog rond, en ging een telefoon van een bepaald persoon liefst twee keer af!

 

Er werd natuurlijk ook veel gedronken! Soms zelfs té veel. Dat de alcohol dan soms lastig in je maag te houden is ervaarde ook één deelnemer.

 

Ikzelf vond het toernooi alweer zeer geslaagd, hoewel ik mijn belofte om de camping te bezoeken niet waar heb kunnen maken..

Zo, verwerkte ik in mijn columns ook nog prijsvragen, waarop ik redelijke respons heb gekregen.

Stijn Tuytel als gast is ook zeker niet ongezellig, de strakke acties volgden elkaar in hoog tempo op!

 

Daarnaast bezochten we ook twee voetbalwedstrijden van Fortuna Sittard, die Fortuna prompt won.

 

Hopelijk heeft u mijn columns met plezier gelezen, ik kreeg diverse reacties, overwegend positief, dus als het mag, doe ik het volgend jaar met plezier nog eens.

Rest mij nog te zeggen..

 

Tot augustus 2005!

 

 

 

 

Het aftellen begint!
(Deze column verscheen eerder op www.brunssumdamtoernooi.nl)
 
Het Nijmegen Open is voorbij, Alexander Baljakin zegevierde. Belangrijker is wellicht dat er nu een pauze is van 5 dagen voordat het Brunssumdamtoernooi begint. Dé vrijdag waar veel mensen, met name in Limburg ieder jaar naar uitkijken.
Hét uithangbord van het Limburgs dammen.
Vele jeugdspelers uit heel Nederland leven elk jaar naar deze vrijdag toe.

Reeds zondag vertrekt er al een gedeelte van de Stoopkaravaan richting camping ‘De Hitjesvijver’ Reinier en Marten Stortelder, Theo Meurs en Dik de Voogd hebben de camping dan al verkend als donderdag de meeste andere campinggasten komen inchecken.

Eigenlijk moet ik bekennen dat ik tijdens de vijf eerdere edities die ik speelde, nog nooit op de camping ben geweest. Ja 1 keer, maar dat was de dag na het toernooi. Het gaat toch eens tijd worden dit jaar. Eens kijken hoe alles daar in elkaar zit.

Dan ga ik natuurlijk tijdens dit toernooi nog meer columnpjes schrijven dan alleen deze. Wellicht zelfs samen met mijn logé Stijn Tuytel.
Dit jaar neem ik trouwens ook maar 1 logé. Pfoew, wat was dat afzien vorig jaar met veertig graden op mijn krappe zoldertje met 3 man.

Nu we toch over het weer beginnen. Wat zou het ons dit jaar geven? Een weersite laat mij zien dat het donderdag, als de campinggasten arriveren het kwik in Zuid-Limburg alweer tot 28 graden Celsius gestegen is.

Dan iets heel anders. De favorieten! Tsja, een topinschrijven heeft Brunssum dit jaar niet. Nu waren de laatste twee edities vanwege het 25-jarig jubileum, en vorig jaar vanwege de interland Nederland-Rusland wel topbezet, maar enkele toppers kan Brunssum nog wel gebruiken. Even een paar namen nalopen.

Boudewijn Derkx is tot nu toe de speler met de hoogste rating van alle ingeschreven spelers, dus hij is op papier dé favoriet, nu is het aan deze topjeugdspeler om te bewijzen wat hij nu daadwerkelijk kan!

Daouda Diakité neemt vanaf nu een klein weekje rust. Zijn Nijmegen Open verliep niet naar wens. Toch zie ik zelf in hem een hele grote favoriet. Daarbij past een sterke Afrikaanse speler ook perfect in het Brunssumtoernooi. Garantie voor mooi spel! Trouwens, Daouda heeft nog een voordeel. Mocht het kwik boven de 30 stijgen, dan is dat voor de Malinees niet meer dan een herfstdagje thuis.

Tjalling Goedemoed zal niet alleen een gevecht aan gaan met de tegenstanders en het volgens hem ‘slakdamtempo’ maar ook met de thermometer. Wie herinnert zich vorig jaar nog. De oerfries fietste enkele dagen met Katrinus Posthumus in 40 graden van Beek naar Brunssum. Ik schat zo’n 15-20 km. Volledig afgemat mocht hij zijn partijen spelen, en hij wist zo het remisepercentage aardig omhoog te krikken.

Igor Tschartoriiski is een van de weinige andere buitenlandse deelnemers. Hij gaat in Brunssum voor de 7e keer aantreden. Hij werd vorig jaar 48e, veel te laag voor iemand van zijn niveau. Hij zal erop gebrand zijn dit jaar het podium te mogen betreden.

Natuurlijk zijn er nog meer favorieten, underdogs en weet ik wat. Maar dan wordt dit columnpje zo lang. En er komen er nog zoveel.
In ieder geval begin ik vast met aftellen, en wens ik iedereen die naar de camping gaat daar veel plezier.
Tot vrijdag, en alvast veel succes
.

Rood wit blauw zegeviert!

(Deze column verscheen ook in Nieuwsbrief 1 van http://e-line88.tripod.com)

 

Zo, ik duik maar meteen achter mijn computerscherm na die wedstrijd van het Nederlands elftal aanschouwd te hebben. Het was weer geweldig tegen de Tsjechen. Je start buitengewoon sterk, met als gevolg een 2-0 op het scorebord na 17 minuten, om vervolgens door toedoen van Dick Advocaat, en arbiter en co, drieënzeventig minuten later een 2-3 op het scorebord te zien staan.

Maargoed, ons Lientjuh vroeg mij of ik iets had voor haar nieuwsbrief. Ik wist zo direct niet wat, maar het bleek van alles te mogen zijn.  Toen ik voorstelde dan maar een columnpje bij te dragen was Lientjuh daar tevreden mee.

Zodoende zit ik nu, na 3 glazen Bacardi Breezer voor de nodige inspiratie, achterover te hebben gegoten dit stukje te schrijven.

Als onderwerp dien ik natuurlijk het Europees Kampioenschap voetbal te gebruiken, hetgeen mij ook door Lientjuh werd aanbevolen. Nederland hangt na vanavond nog aan een zijde draadje te bungelen. De nederlaag tegen Tsjechië was er een om van te smullen. Natuurlijk niet voor enthousiaste hooligans en doorgewinterde Oranjefans, maar voor de neutrale toeschouwer viel er veel te genieten.

De de vorige wedstrijd nog zo bekritiseerde Wilfred Bouma tekent al vrij snel voor de 1-0, en niet veel later scoort ook Ruud van Nistelrooij. Wat een bliksemstart! De vreugde wordt toch al snel gedempt door een treffer van Tsjechische kant. Een kleine 25 minuten later gaan beide ploegen aan de thee. Rust.

 

De thee van het Nederlands elftal blijkt toch van een bedenkbare Edah-kwaliteit, aangezien die Tsjechen al vrij snel in de tweede helft op 2-2 komen. Maar dan Dick Advocaat, die vandaag eindelijk met vleugelspelers speelt, haalt de sterkste speler van het veld, Arjan Robben, naar de kant! Wat een akelige misgreep. Oranje zakt in en niet veel later krijgt Ajacied Johnny Heitinga zijn tweede (en zeer discutabele) gele kaart, en mag dus inrukken! De Tsjechen ruiken bloed en gaan door. En ja, vlak voor tijd staat de 2-3 op het scorebord. Advocaat mag het weer over zichzelf afroepen.

 

Rood wit blauw zegeviert! Enkele honderden Tsjechen gaan uit hun dak en de twintigduizend Oranjesupporters is het zwijgen opgelegd. De Tsjechen en Duitsers kunnen het nu natuurlijk op een akkoordje leggen en zorgen dat ze lekker samen de kwartfinale gaan spelen. En waarom zouden ze niet? Laten we dan nog maar hopen op een uitschieter tegen Letland, zodat we als Nederlanders toch nog wat te vieren hebben.

 

Het is inmiddels twintig over elf 's avonds. Als ik naar buiten kijk, zie ik enkele huizen aan de overkant van de straat. Zo te zien hoef niemand die analyses van Johan Cruijff nog te horen. Tja, we zijn nu eenmaal Nederlanders, en winnen, dat willen we!

2 Drenthe @ Eline
 
Goede vrijdag 9 april. Ik word wakker om kwart voor twaalf. Ai, iets te laat, maar zoals ik weet is het niet de eerste keer dat ik door mijn snoozewekker heen slaap. Ik deponeer snel wat kleren in mijn tas, spring onder de douche en haal nog net de bus van tien voor één. "Enkeltje B." Meld ik aan het loket. Pas als de trein van kwart over één is vertrokken realiseer ik mij dat ik nog niks heb gegeten en gedronken. Dit wordt dus wachten tot Utrecht, want er rijden tegenwoordig geen eetkarretjes meer. En na bijna twee uur loopt de trein binnen op spoor zeven. Ik breng snel een bezoek aan de kiosk en neem een flesje vruchtensap. als blijkt dat de saucijzebroodjes uitverkocht zijn besluit ik maar een zakje aardbeiencampino's te nemen zodat de nodige bodem toch aanwezig is. Dan snel een sprintje naar de trein richting Zwolle. Alles verloopt tot dan toe vlekkeloos. In de trein naar B. kom ik een vrouw tegen die schijnbaar een treinkaartje met korting heeft kunnen bemachtigen zonder voordeelurenkaart. Ze vraagt mij zeer vriendelijk of ze naast mij plaats mag nemen, voor in het geval dat de conducteur langskomt. De vrouw ziet er niet uit, maar omdat ik alle Drenten een warm hart toedraag stem ik ermee in.
Bij station H. stapt ze uit. Volgend station is B. Ik besluit mijn discman alvast weg te stoppen en mij daarna zo snel mogelijk naar de bus te begeven, niet wetend wanneer die vertrekt. Eenmaal uit de trein gestapt blijken bushaltes nog niet uitgevonden in Drenthe. De reiziger moet zich tevreden stellen met een schlemielig paaltje. Ik besluit Lientjuh te smsen al er om het eigenlijke tijdstip van vertrek nog geen bus is gekomen. Na een gesprekje van een paar minuten blijken de bussen volgens vakantiedienstregeling te rijden. Oké dan... "Tijn, wil je opgehaald worden, of neem je de treintaxi?" klinkt er in mijn linkeroor. Omdat ik zelf geen voorkeur heb mag Lientjuh besluiten wat er gaat gebeuren, maar ook Lientjuh kan niet beslissen. Uiteindelijk hoor ik dat ik word opgehaald! Wie heeft die beslissing genomen? Lientjuhs ouders moeten nog even naar de Konmar en zodoende komt Lientjuh een kwartiertje later aangelopen in haar opvallend fluorescerende en mooie jas. Het doet mij goed als ik erachter kom dat Lientjuh er zo uitziet als ik had verwacht. Opvallend groene ogen, een coole haarcoup, een stralende lach en moderne kleertjes maken Eline onweerstaanbaar. We lopen richting Konmar als ineens buslijn 22 ons passeert. Hmmm... Bij de Konmar ontmoet ik Lientjuhs ouders die mijn verwachtingspatroon ook niet ontlopen, maar omdat Lientjuh vele malen belangrijker is, hoef ik daar niet verder op in te gaan.
Eenmaal aangekomen in W. loop ik huize M. in en gaan Lientjuh en ik direct wandelen met schapendoes Myra. Een mooie omgeving hier. Dat dient gezegd te worden. Als de avond valt voeren Lientjuh en ik een aardig gesprek in haar kamer, die er wel redelijk anders uitziet dan op foto's. De kamer is supergezellig, mede door een apart poduimpje.
Ook de kamer waar ikzelf een paar nachtjes mag slapen is gezellig. Een schuin aflopend dak is mij niet vreemd, maar komt gezelligheid altijd ten goede. We brengen nog even een bezoekje aan de paarden van Lientjuh. Lientjuh en haar vader wandelen het terrein op, maar als blijkt dat er een lichte stroomspanning op de draad zit besluit ik afstand te houden.
De nacht doorkom ik goed. Ik slaap goed, in een goed bed.
De dag erna word ik rond elf uur wakker, neem een lekkere koude douche en dan kan de dag beginnen. Lientjuh voelt zich niet zo goed, en dus spenderen we onze tijd vooral aan 'op-de-bank-zitten'. Als Lientjuh even haar paarden gaat verzorgen besluit ik een potje te dammen met haar moeder.
Ik zou bijna vergeten te vermelden dat ik ook nog heb meegeholpen met het verschonen van de konijnenhokken. Voor het eerst dat ik iets dergelijks doe, en volgens mij heb ik nog aanleg ook. De avond nadert en Lientjuh en ik mogen gaan babysitten op een boerderijtje. Wel een cool huis trouwens. Na enkele spelletjes als Ganzenbord en Triominos met de kids, slapen ze vlug in. De avond moeten we doorbrengen op ieder een rieten stoel, want de keuken en de bakdamer zijn de enige verwarmde plaatsen in het huis.
Als we thuiskomen kijken we nog enkele minuten naar de TMF-Awards en duiken dan onder de wol. 
Na alweer een goede nachtrust neem ik weer een koude douche en ga dan aan het ontbijt. Een of andere makelaar schijnt langs te komen, dus Lientjuh en ik zijn even een uurtje op de bovenverdieping aangewezen. We voeren een aardig gesprekje. In de middag rijden we een rondje in de auto en nemen onder andere een kijkje bij de nieuwe woning van de familie M. Op de terugweg stoppen we bij een of andere frietkot. Ik trakteer en moet toegeven dat de frieten zeer lekker smaken. Omdat Lientjuh de vorige avond de TMF-Awards gemist heeft doe ze er nu alles aan om de herhaling te zien. Maar nadat ze daarvan ook de helft gemist heeft, werkt ook haar moeder niet mee. Enkele bevallingsprogramma's gooien roet in het eten van Lientjuh. Uiteindelijk lukt het om rond twaalf uur toch nog ongeveer één gemist uur te zien. Zoals gewoonlijk kruipen we rond twee uur weer onder de wol. De volgende ochtend word ik door Lientjuh gewekt. De rest van de dag doen we rustig aan. We ontbijten wat en spelen een of ander doolhofspelletje. Tot mijn grote lol win ik het eerste potje binnen vijfentwintig minuten. Een aardige tijd, zo blijkt. Het tweede potje wordt namelijk maar net binnen het uur gewonnen door Lientjuhs moeder.
Tijn om ons richting station B. te begeven. De kaartjesautomaat heeft vandaag zijn dag niet en wil maar geen kaartje uitspuwen. Er wordt afscheid genomen en de terugreis naar het zuiden kan beginnen. In de trein tussen Utrecht en Amersfoort word ik bekeken door een of ander heel duidelijk non-hetero-jochie van een jaar of 18, een kwade blik terug doet hem meteen van kijkrichting veranderen. Nee, doe mij maar Eline, duidelijk het liefste meisje ter wereld.  

De minuut van Juliana
 
20 maart 2004 is een nieuwe datum die bij de inwoners van het Nederlands koningshuis in hun geheugen gegrift staat. Nog niet lang geleden overleed Claus, zaterdag was hetzelfde lot toebedeeld aan oud koningin Juliana. Ze zal, vergezeld van enkele engelen, zeker weten toetreden tot de hemel, want een goed mens, dat was ze!
 
Zelf interesseer ik mij maar in een zeer matige vorm voor het koningshuis en al haar nevenactiviteiten. Maar waarom presteer ik het dam weer een column te beginnen over dit onderwerp? Inmiddels kent natuurlijk iedereen Eline. Tijdens een telefoongesprek dat ik met deze 'schone' voerde vroeg ik haar waar ik nu eens over zou kunnen schrijven. Eline bleef mij een echt antwoord schuldig, maar kwam wel op het briljante idee haar vader als hulplijn in te schakelen. Eline's vader kwam met een zo mogelijk nog briljanter antwoord: ''Zeg Tijn dat hij schrijft over de dood van Juliana!'', hoorde ik op de achtergrond, hetgeen mij werd bevestigd door Eline herself.
Ik kan een dergelijk voorstel natuurlijk niet afslaan en beloofde mijn pen te gaan hanteren.
 
Wat één minuut stilte tegenwoordig trouwens al niet teweeg kan brengen! Maandagavond bezocht ik de voetbalwedstrijd tussen Fortuna Sittard, mijn cluppie en MVV Maastricht. Een heuse derby dus. Voor aanvang van de wedstrijd werd er 1 minuut stilte gepoogd te houden ter nagedachtenis van Juliana. Reeds na 32 seconden gooide een stijfkoppige Maastrichtenaar roet in het eten middels de kreet ''Voetballûh!". Waarna mijn aanhang terugriep "Sjengûh!" (De vaste spotnaam voor een inwoner van Maastricht is een Sjeng.). De aftrap. Maastricht wordt vanuit hogere sferen gestraft voor dit accident en Fortuna komt na 23 seconden op 1-0!! Hetgeen in koor werd gevolgd door: "Wat zijn die Sjengen stil!" Maar wie het laatst lacht lacht het best en tot mijn grote treurnis verloor Fortuna met 1-2.
 
Één minuut stilte hoort altijd te worden gevolg door een sportieve wedstrijd, zo ook bij de immer gewelddadige dammers. Maar nee, twee spelers kunnen hun handen niet thuishouden tijdens het Limburgs Kampioenschap en komen tot een handgemeen. Zelf was ik helaas in Woerden, anders had ik met dit incident vast een heel artikel kunnen vullen.
 
Wat nu te boek hoort te staan als herdenking, vind ik uit de hand lopen. Een overleden iemand verdient in de meeste gevallen respect. Zeker iemand als Juliana.

Eline
 
Ha, voor het eerst schrijf ik een column op verzoek. Maar zoals de kop van dit artikel misschien wél doet vermoeden, niet op verzoek van Eline. Maar op verzoek van wie dan wel? Een aantal mensen komen in aanmerking. Zoals de nog immer individualistische Fries Tjalling. Maar nee, hij is het niet. Ook mijn trainer in mijn favoriete blokjesspel Frank zou de opdrachtgever kunnen zijn. Maar ook hier ben ik de lezers een ontkennend antwoord schuldig. Het idee zou zelfs afkomstig kunnen zijn van mijn ouders, maar zij zijn nu zelfs niet in de buurt. Nog meer gegadigden? Nou niet echt. Ik zal het dan maar verklappen. De enige echte opdrachtgever tot het schrijven van dit columnpje ben ikzelf! Goh, toch heb ik zelf in de gaten dat mijn inspiratie zich momenteel zeer dicht bij het nulpunt bevindt. Misschien zouden enkele 'groenten' uit Tjalling's geheime doosje nu wonderen doen, maar ik ben eigenlijk nogal tegen deze vorm van 'vitamines'.
 
Om nu niet verdwaald te raken in mijn eigen gedachtengangen, kan ik maar beter verder gaan met het onderwerp. Ik kom mijn beloftes altijd na, dat weet ik van mijzelf en dat is ook altijd mijn streven. Verder hoop ik dat Eline nu opgelucht is. Wellicht iets in de trant van: ''Hoera, Tijn is geen ordinaire leugenaar, maar een lief jongetje die zich netjes aan zijn afspraken houdt!''. In dat geval geeft ook mij dat een voldaan gevoel. Maar wie is zo gek te beloven iets over een bepaald onderwerp te schrijven zonder inspiratie? Ikke! Maar goed, mijn inspiratie is stijgende nu ik af en toe een slokje neem van mijn 'Chateau de Jau - Muscat de Rivesaltes', een lekkere en inderdaad witte wijn. Een mooi voordeel van wijn is dat  het de groei van je lever niet stimuleert. Maar goed, belofte maakt schuld, en als ik over MSN aan Eline beloof over haar te schrijven kan ik niet anders dan beginnen bij TMF.
 
Ik kwam enige tijd geleden op het absurde idee een ID aan te maken op www.tmf.nl. Vrijwel direct sloot een zekere Eline zich bij mijn vriendenlijst. Ik dacht nog, dat zal wel een aardig meisje zijn, en wat heeft ze een mooie groene ogen. Enfin, weken gingen voorbij, totdat Eline zich ook graag wou aansluiten bij mijn MSN-account. Het leek me wel leuk met dit meisje een gesprek aan te knopen. Echter tot veel 'gechat', kwam het niet. Nu, pas ongeveer drie weken geleden worden onze gesprekken steeds serieuzer. Ik begin me steeds meer te interesseren in dit schoonheidsideaal. Het meisje met de groene ogen laat ook blijken in een en ander geinteresseerd te zijn. Tot op de dag van vandaag hebben we elke dag 'webcamgesprekken' maar de afstand Drenthe-Limburg laat te wensen over. Eline, het wordt tijd voor een afspraakje!
 
Het is nu nacht. De kleine wijzer staat op het punt de 1 te passeren en TMF zendt de clip 'Pretty Green Eyes' van Ultrabeat uit.

Liefdesrelaties en broedermoorden

We zijn weer van start. De komende maanden zijn Brunssum en Geleen het damwalhalla van Limburg. Er wordt weer gestreden voor de titel Kampioen van Limburg deze maal voor het jaar 2004. Dit evenement dat ergens rond 1930, ja voor de oprichting van de provinciale bond, voor de eerste maal georganiseerd werd belooft weer een spannend spektakel te worden. Zo kent de finale dit jaar weer diverse favorieten. Natuurlijk houdt iedereen rekening met de kracht van Nederlands- en Wereldkampioene Olga Kamyshleeva, maar ook echtgenoot Brion Koullen, evenals de Maastrichtenaren Peter Schellekens en Eddy Budé, maken aanspraak op de titel. Natuurlijk moet er ook worden gestreden om niet op een van de onderste twee plaatsen te eindigen, want dat betekent degradatie naar de promotieklasse. En ja, nu we toch over de promotieklasse beginnen, daar wordt natuurlijk fel gestreden voor de eerste twee plaatsen. Enkele gegadigden hiervoor zijn Valère de Zot Hermans, nestor Juul Meesters, youngster Randy Cardozo en ING-medewerker Ludwig Pietershove.

Ja, Ludwig werkt tegenwoordig bij de ING-Bank, wist iemand mij te verzekeren. Zijn televisiedebuut als geïnterviewde in een programma over duiveluitdrijving, is hem zeker niet goed gevallen. Een van de leden van de wedstrijdcommissie ontving geruime tijd voor het verschijnen van het programmaboekje een boze brief van de tv-ster. Waarom hij nog geen programmaboekje had gekregen, allerhande zieke verwensingen werden naar het hoofd van het belangeloze commissielid gesmeten. Was getekend ING. L. Pietershove. Doctorandus Ernst Witjes bood uitkomst. Een vriendelijke brief terug! Was getekend RABO. E. Witjes. Schitterend, die koude oorlog.

Maar goed. Een L.K. is natuurlijk een gezellig spektakel, maar er moet ook nog gedamd worden. Lezers met een heel goede gemoedstoestand zullen waarschijnlijk het enige soort mensen zijn die nu nog niet gestopt zijn met het lezen van dit artikel. Want wat had het voorgaande nu te maken met liefdesrelaties en broedermoorden. Ik geef toe, nog niet zo veel. Maar goed het zal nu wel duidelijk worden.

Piet van Rossum was de winnaar van de dag. Hij was namelijk de enige die zich niet hoefde te zondigen aan een van bovenstaande onderwerpen. Vanwege het oneven aantal deelnemers in de promotiegroep was hij vrijgeloot. Ach de punten krijgt hij, zullen we maar zeggen.

Als we bij de finalegroep beginnen zien we al voor het officiële begin van het toernooi een uitslag staan. Gisteren speelde het echtpaar K & K al remise tegen elkaar. Olga verspeelt dus toch al een punt. En Brion haalt wellicht een kostbaar punt. Ach, hoe je het ook bekijkt, de liefdesrelatie wordt niet verstoord.

Ook Peter Schellekens en Eddy Budé schijnen heel stiekem een relatie met elkaar te hebben. Als het moet, zoals in de barrage van de vorige versie van het toernooi, ontstaan er leuke partijen. Maar zonder nood, ontstaat er geen kloot. Een flauwe remise dus, nog voordat het eerste uur verstreken is.

Vervolgens al de eerste, en ook laatste van deze ronde, broedermoord in de klasse. Leo Nagels en Andy Damen, beiden onder contract bij Raes bestrijden elkaar fel! Zo hoort het! De dood of de gladiolen is de strijdkreet. Uiteindelijk spelen beide kemphanen de langste partij van de dag en het resulteert zowaar in een beslissing, en wel in het voordeel van Andy. Ach, als je vooraf bestempeld wordt als mededegradatiekandidaat, moet je de frustraties van je af spelen. Komende twee weken mag Andy zich wel lekker koploper noemen, en even is hij de beste van Limboland.

De resterende partij ging tussen Willy Okrogelnik en mijzelf. Ach, laat ik niet vergeten dat ik gedebuteerd heb op dit niveau. En ja, de zenuwen waren wel lichtjes aanwezig. Vooral niet verliezen luidde het motto. En zowaar speelde ik nog lekker ook. Volgens mij is dit mijn eerste partij ooit waarover Truus mij niet op de schouder tikt. Ik denk zowaar nog iets van voordeel te bereiken, echter na de tijdcontrole blijken alle spelgangen remise, en Willy en ik duiken maar naar de bar onder het altijd geldende motto: We drinken er nog ene!

De promotieklasse is natuurlijk ook niet onbelangrijk. Voornamelijk clubduels de eerste ronde. Je zou dus wat remises verwachten. Niks is echter minder waar. Er wordt volop gemoord!

Dieter van Gortel neemt een puike aanval tegen de enige niet Nederlander, maar toch Limburger in dit gezelschap, Valère Hermans. In eerste instantie ontstaat er een drukstandje, maar op het moment dat Dieter terecht denkt welke winst neem ik, ontsnapt de Zot, zoals we dat gewend zijn met een tactische manoeuvre.

Johan Willems keek al enige tijd uit naar dit kampioenschap. Ach waarom ook niet, gezelligheid staat voorop, met name bij Johan. Het gaat zelfs heel goed. Johan komt een schijf voor. Maar de tijdsverdeling laat te wensen over. Johan moet gaan vluggeren en zijn voordeel verdwijnt als sneeuw voor de zon. Erger zelfs, uiteindelijk trekt Marius aan het langste eind.

Nu komen we bij de echte dammers. De Ridders Juul Meesters en Piet Moerenhond excuseer MoerenHOUT. Professioneel telaatkomer, maar ach, hij draagt dieren een warm hart toe. Ook zijn hond van het type zwabber. Hij krijgt zelfs gratis entree in de zaal. Maar ja, er zijn zeurkousen die zich ergeren aan het gezaag excuseer geHIJG. Dus de centrale verwarming bij de bar wordt de vaste stek van Benno de Buldog. Piet lijdt er niet onder. En haalt gewoon een voordelige remise.

Ook al meteen in de eerste ronde, het duel der underdogs. Pistolen Paultje Stevelmans tegen Roel Küppers. Ze spelen werkelijk zonder fouten, en ze hebben toch echt de laagste ratings van allemaal. Dus waarschijnlijk een terechte puntendeling, alhoewel wat vroeg. Maar waarom elkaar pijn doen als je een punt kunt halen!

Peter Eikelenberg had vandaag de grootste supportersgarde achter zich in zijn duel tegen ING´er Ludwig Pietershove. Spektakel alom, Peter komt in grote tijdnood, maar haalt te zetten. Van een goede stand is echter geen sprake meer. Ludwig staat gewoon gewonnen, maar blijft vrolijk doorvluggeren. Maar op zijn briefje staat toch duidelijk ´blijf rustig´. Nu ja, Pietershove mist zelfs een simpele winstmanoeuvre, maar goed. Ook dat stond op zijn briefje. ´Finesses´! Dat briefje is dus niks waard, in de prullenbak ermee.

Tenslotte de fictieve partij tussen Randy Cardozo en Bert Verton, de Betondammer uit Wijlre moest zich wegens ziekte afmelden en zodoende kon Randy de punten komen ophalen in ´t Ven. Maar dan moet je wel op tijd komen. Dat lukte gelukkig voor Randy nog wel. Om half een kwam hij binnen. Kreeg prompt wat handen toegedrukt en kwam er toen achter dat alle borden bezet waren. Bert is ziek!
Omdat zwart officieel de tijd moet doen ingaan van de witspeler. Duurde het dus tot half twee eerdat Randy won. Mooi, anderhalf uur dammen, 0 zetten, en een beslissing!

Al met al een enerverende eerste ronde. Dit belooft een leuk kampioenschap te worden!!

 
   
 

zuip.gif